De donkere kant van het herstellen van een burn-out

Ik kan me voorstellen dat als mensen mij volgen op Facebook en Instagram dat ze denken dat ik al helemaal ben hersteld van mijn burn-out. Niks is minder waar en wil je vandaag de donkere kant laten zien van het herstellen van een burn-out.

 

 

Rozengeur en Maneschijn

Ik ben een beetje opgehouden met constant te vertellen hoe het met mij gaat en met mijn burn-out. Ik heb gewoon geen zin om constant maar te moeten vertellen dat ik nog niet beter ben. En ik heb ook gewoon geen zin om steeds maar weer te moeten praten over het herstellen van een burn-out. Ik wil graag leuke dingen vertellen, en dat doe ik dan ook. Mooie foto’s op mijn Instagram, leuke blogs over het moederschap en alles over mijn decemberactie. Maar dat heeft ook een keerzijde. Mensen denken namelijk dat ik al helemaal weer beter ben. Of vinden het gek dat ik nog niet helemaal weer werk. Ik bedoel, ik laat alleen maar leuke en gezellige dingen zien toch?

 

De donkere kant van het herstel

Want niks is minder waar. Ik ben namelijk nog niet beter. Zo gaat het al een stuk beter maar als er ook maar 1 zuchtje wind is lig ik om en ben ik alweer uitgeschakeld. Ik kan letterlijk nog niks hebben. Daarnaast zijn er heel veel dingen die gewoon nog niet lukken:

  • Mijn man doet bijna alle was

Mag ik even een applausje voor mijn man? Die man van mij doet namelijk zo goed als alle was op het moment. En daar ben ik zo ontzettend dankbaar voor <3

  • Wij hebben op het moment een schoonmaakster

Ik heb al eens verteld over het feit dat wij een schoonmaakster hebben. Die hebben wij niet omdat wij nu eenmaal een beetje verwend zijn. Die hebben wij op het moment omdat het huishouden mij te veel stress geeft. Gelukkig zitten wij op het moment in een financiële situatie dat dit soort dingen kunnen.

  • De middagen nadat ik heb gewerkt is Gijs weg

Als ik op mijn werk ben geweest dan ben ik gewoon zo moe, dan moet ik echt bijkomen. Daarom hebben wij besloten om op de middagen dat ik heb gewerkt Gijs even naar de opvang/oma te doen. Op die middagen heb ik tijd voor mijzelf en kan ik rustig bijkomen.

  • Ik doe geen boodschappen

Als iets voor mij veel te veel is dan is het wel boodschappen doen. Zoveel mensen, zoveel prikkels en lawaai. Ik kan daar echt niet tegen. In het begin deed ik het nog wel eens en dan kwam ik doodmoe en als een zombie thuis. Nee, ik kies voor de makkelijke weg. Ik bestel de boodschappen online bij de Jumbo en laat ze thuis bezorgen.

  • Winkelen is een hel

Ik ga wel eens naar de winkel maar nooit meer voor de lol. Snel winkel in, kijken wat ik moet hebben en dan snel er weer uit. Bol.com is op het moment mijn beste vriend, zonder die webshop had ik toch wel een probleempje. Ik kan gewoon echt niet tegen dat lawaai en al die prikkels.

  • Ik ga nergens naar toe

Om eerlijk te zijn doe ik alles binnen de 4 muren van mijn huis. Nu kom ik wel wat meer weer buiten hoor maar naar een pretpark of zo? Echt niet! Ik had een heel leuk weekend gepland staan met een aantal blogvriendinnen maar alleen al van het idee kreeg ik het al benauwd. Op dat soort momenten moet ik dus echt voor mijzelf kiezen. Nu moet ik zeggen dat het steeds beter wordt hoor. Naar een verjaardag lukt al best weer een beetje, maar dan moet ik er wel voor zorgen dat ik de rest van de dag helemaal leeg heb gepland.

 

Wat geeft me energie?

Herstellen van een burn-out is geen makkelijke weg. Je moet gaan uitzoeken wat energie vreet maar ook wat energie geeft. Er wordt letterlijk gezegd: ‘Ga leuke dingen doen.’ En zo lang dat een boekje lezen op de bank is, wordt dat gewoon geaccepteerd. Maar zodra je energie krijgt van wat apartere dingen kan ik me voorstellen dat mensen daar best vraagtekens bij hebben. Zo sprak ik eens iemand die het liefst elke week naar de kroeg ging.  Nou probeer dat maar eens uit te leggen.

 

Voor jezelf kiezen

Dat is wat ik doe. Ik kies voor mijzelf en ik merk dat het werkt. Van bijvoorbeeld zo’n decemberactie krijg ik ontzettend veel energie. Die hele actie heeft me gewoon een enorme boost gegeven. Na maanden als een dood vogeltje op de bank te hebben gelegen kon ik eindelijk weer iets voor iemand betekenen. Ik krijg zoveel positieve reacties dat me dat soms helemaal laat zweven. Eindelijk doe ik er weer een beetje toe. Ik ben er van overtuigd dat dit soort dingen alleen maar bijdraagt aan het herstellen van een burn-out. Wat mensen niet zien is dat ik regelmatig ‘nee’ heb verkocht aan mensen en wel eens een paar dagen niks van mij liet horen omdat ik me niet zo fijn voelde. Net zoals het bloggen. Ik haal daar gewoon zoveel lol en energie uit dat ik daar graag mee door ga, ook al heb ik een burn-out.

 

Je doet het nooit goed

Als ik iets heb geleerd van in deze weg naar het herstellen van een burn-out is dat je het gewoon nooit goed doet. Ga je wel naar een feestje dan wordt er gezegd: “Waarom is ze er? Ze heeft toch een burn-out?” En als je er niet bent dan wordt er gezegd: “Valt me tegen dat ze heeft afgezegd, ze had best kunnen komen.” Hoe dan ook, je doet het echt nooit goed. En dat probeer ik dan ook los te laten maar dat kan nog heel lastig zijn.

 

4 reacties

  1. Vreselijk herkenbaar is dit. Wat een lange moeizame weg om te bewandelen. Iedereen vind er wel iets van, het is idd nooit goed. Er zijn nog steeds dingen van je lijstje die ik liever niet doe, boodschappen bijvoorbeeld, echt te veel prikkels, alles opschrijven en lezen en zoeken. Bah. Boeken lees ik ook niet meer graag, hopelijk komt dat nog wel terug. Dat mis ik echt.

    Tijd is het codewoord. En voor jezelf kiezen. (Hoe moeilijk ook)

    Groetjes Jeanine.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.