De eerste symptomen van mijn burn-out

De eerste symptomen van mijn burn-out

Ach, achteraf praten is zo makkelijk hè! Het is opeens zo helder allemaal. Die gekke dingetjes? Dat bleken de eerste symptomen te zijn van mijn burn-out.

Surprise!

Toen ik een burn-out kreeg kwam dat compleet als een verrassing uit de lucht vallen. Ik voelde me de laatste tijd wel moe maar verder? Maar toen ik wat langer met de burn-out liep dacht ik veel na. Hoe was dit nou mogelijk? Wat heb ik gemist? Er waren de laatste weken veel aanwijzingen. Denk aan hyperventileren, oorpijn die maar niet over ging en dat soort dingen. Maar eigenlijk had ik maanden ervoor al wat vage dingetjes. Waarschijnlijk de eerste symptomen?

De eerste symptomen van mijn burn-out

Constante onrust

Ik weet nog dat ik aan het tv kijken was en dacht wat heb ik toch. Net alsof ik in de achtbaan zat, zoveel adrenaline ging er door mijn lijf. Zo raar was dat. En ik kon ook geen dagje rust nemen. We waren bezig met het verbouwen van ons huis. En dat huis moest af en dat moest zo snel mogelijk. En daarbij was een dagje rust een verloren dag. Nee zo veel mogelijk werken en zo weinig mogelijk rusten

Extreme tegenzin

Ik ben van mijzelf iemand die dingen snel heel leuk vind. Gelijk ook wel een beetje een valkuil want ik vind zoveel zo leuk. Maar op een gegeven moment had ik in de gaten dat ik nergens meer zin in had. Geen zin in dingen die ik normaal leuk had gevonden. Afspreken met vriendinnen, spelen met Gijs, winkelen, gewoon helemaal niks!

De snak naar rust

Op een gegeven moment dacht ik, als ik maar 1 dagje rust krijg dan komt het vast goed. Ik kon alleen maar denken aan een dagje niks doen. Gordijnen dicht, Netflix aan en niemand maar dan ook NIEMAND die mij kwam storen. Ik droomde over zo’n moment en dag. Ik snakte echt naar zo’n momentje. Op een gegeven moment kon ik nergens anders meer aan denken. Vreemd hè!

Ik begreep een burn-outer

Ik weet nog dat járen geleden iemand vertelde over een burn-out en dat ik me daar gewoon helemaal niks bij voor kon stellen. Dat was voor mij echt iets onbegrijpelijks. In de maanden voor mijn burn-out vroeg ik me wel eens af, voelt dit nou als een burn-out? Nou, als je dat gevoel hebt dan moet je uitkijken!

Al mijn blogs over burn-out lezen? Klik dan hier. Ik ben heel benieuwd of er mensen zijn die dit herkennen of juist hele andere symptomen hadden. Laat je een reactie achter?

Deze post heeft 4 reacties

  1. Leuk dat je hierover schrijft Elke! Zo herkenbaar. Ineens sta je daar, middenin. Goed hulpmiddel: boek: You are a badass van Jen Sincero. Groetjes!

  2. Heel herkenbaar. Ik zit nu in een burn out doordat ik ruim 5 jaar niet geluisterd heb naar mijn lichaam. Gewoon doorgaan dat gaat vanzelf. Tot het echt niet meer gaat en dat die storm in je hoofd niet meer gaat liggen en wartaal gaat praten.en nergens geen controle meer over hebt.

  3. Hallo,
    Ook ik zit thuis met een burn-out / depressie
    Ook bij mij was het maar doorgaan en doorgaan en geen centje pijn. Nu dat ik thuis zit en terug kijk zijn er vele druppels geweest die ik genegeerd heb die uiteindelijk de smeer deed overlopen. Ik schrik wel van de gedachtegang die ik op het moment heb die me helemaal van de waps kan brengen. Ik weet dat ik een persoon ben die veel nadenken over zaken maar wat deze burn-out / depressie bij mij naar bovenhaalt slaat echt alles. Gelukkig al wel hulp en met medicatie de scherpe randjes eraf halen. Nooit geweten hoe moe een mens kan zijn …..

  4. Heeeel herkenbaar! Als ik terug kijk waren er al zo lang signalen en hoopte ik dat struisvogel politiek de oplossing was….

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Sluit Menu