Leggen we te veel druk op onze kinderen?

Soms moet ik kwijt waar ik me zorgen over maak. Toen ik vorige week las dat een deel van de kinderen al met een burn out loopt wist ik dat ik hierover wilde gaan schrijven. Leggen we te veel druk op onze kinderen?

 

 

Alles moet langs de meetlat

Je baby is net geboren en hij krijgt al te maken met de eerste test, de apgar-test. Nu snap ik wel dat dat een belangrijke test is maar toch.. Welkom in Nederland. Waar we elke zucht en kreun gemeten wordt en waar je niet buiten de lijntjes mag kleuren. In het eerste jaar word je kindje meerdere malen op het CB uitgemeten en gekeken of hij nog wel langs de lijn loopt en dan begint het vergelijken al. Kan jouw kindje al lopen? Is jouw kindje al zindelijk? Kan hij al praten? Iets waar je als moeder best onzeker van kan worden.

 

Toetsen en toetsen

Als het kleine peutertjes zijn worden er al eisen aan gesteld. Op de opvang zijn al 10-minutengesprekken en mijn collega’s zoon werd op de peuterclub al getoetst. Ook hoor ik van opvangen die een plusgroep hebben. Voor kindjes die ‘meer’ kunnen dus. Van dit soort dingen krijg ik serieus kotsneigingen.

 

Mogen kleintjes nog wel spelen?

Laat ze alsjeblieft spelen. Daar leren ze van, dat moet toch het belangrijkste zijn bij die kleintjes. We leren ze van jong af aan al dat als je niet volgens de lijn loopt dat je dan een achterstand hebt. Leggen we te veel druk op onze kinderen? Ik zeg ja! We pushen die kleintjes veel en veel te veel. Ik vind echt dat dat moet stoppen.

Mag jouw kind VMBO doen?

Wees eens heel eerlijk. Stel dat jouw kind VMBO advies krijgt.. Ben je dan teleurgesteld? Waarschijnlijk wel. In Nederland hebben we namelijk onszelf aangeleerd dat VMBO slecht is. Dat we niet zonder deze groep kunnen leven vergeten we blijkbaar even. Kan jouw dokter een muurtje metselen? Of jouw tandarts een auto repareren? Nee, waarschijnlijk niet. We hebben elkaar nodig. De doeners en de denkers.. Samen 1 maatschappij. Jeetje dat klinkt overdreven zeg! Maar er zit wel wat in.

Van prestatiegerichte maatschappij naar gelukgerichte maatschappij

Dat wil ik graag! Maar dat is moeilijk te realiseren. Iedereen schept op over zijn opleiding. Niemand schept op over zijn status van geluk. Terwijl dat toch het belangrijkste is voor ons? Laten we beginnen bij ons zelf. Laat onze kinderen kind zijn en ons leven in balans zijn. Ik weet nog niet hoe maar ik wil hier meer aandacht aan besteden..

 

Nu ben ik wel heel benieuwd hoe jij hierover denkt. Leggen we te veel druk op onze kinderen?

 

2 reacties

  1. Suzanne

    Ik ben het helemaal met je eens! Wij hebben de badkamer net verbouwd, en ik was maar wat blij dat die mannen dat konden. En als je ziet wat het kost hoef je ook niet bang te zijn dat je kind slecht gaat verdienen :).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijf × 1 =