‘Mijn eerste zwangerschap en bevalling’ door Chantal

In mijn rubriek ‘Mijn eerste zwangerschap & bevalling’ vertelt elke week een mama over de eerste keer zwanger zijn en bevallen. Vandaag is het de beurt aan Chantal. Eigenlijk had ze een goede zwangerschap en een bevalling uit het boekje. Ook wel eens leuk om te lezen 😉

​​

Wie ben ik? 

Ik ben Chantal Schenkel- Odinot. Ik woon in Emmen, Parc Sandur. Ik ben 28 jaar en heb 2 kinderen. 1 van 3 jaar en 1 van 8 maand. Ik ben nu 1 jaar getrouwd met Niels. Ik heb gewerkt bij de Trans in de gehandicaptenzorg maar sinds 1 juli 2017 ben ik fulltime mama, en binnenkort begin ik een bedrijfje samen met een vriendin van me.

​​

Wanneer waren jullie klaar voor een eerste kindje?
Ik was al ver klaar voordat ik mijn man leerde kennen. Toen ik 18 was wou ik al graag 2 kinderen. Gelukkig nooit gedaan, je bent toch in een andere fase en denkt anders na over dingen dan dat je nu denkt. En natuurlijk je huidige relatie. Ik kon eigenlijk nooit wachten om te gaan beginnen met kinderen. Alleen ben ik super blij dat ik dat pas heb besloten toen ik bij mijn vriend (nu man) kwam. Wij waren 1.5 jaar bij elkaar toen we gingen beginnen….

 

Lukte het zwanger worden?
Ja dat ging vrij snel. Ik ging er eigenlijk vanuit dat we wel een jaar bezig konden zij voordat het ‘raak’ was…. Maar integendeel…. Binnen 2 maand was ik zwanger.


 
Hoe kwam je erachter dat je zwanger was en hoe heb je dat verteld in je omgeving?
Dat was heel grappig…. Ik was jarig en had het met mijn moeder erover dat ik me anders voelde. Niet omdat ik misselijk ofzo was, maar ik vernam iets. Ik  voelde iets. Natuurlijk in eerste instantie nooit aan gedacht dat Ik zwanger kon zijn. Toen de visite weg was vroeg Niels aan mij waar ik het over had met mijn moeder. Zijn eerste reactie was dat ik dan een test op moest gaan halen als ik me ‘anders’ voelde. Dus natuurlijk ging ik gelijk op de fiets om een test te halen. En uit die test bleek ik inderdaad zwanger te zijn… ik moest heel erg huilen van blijdschap. Mijn man bevatte het nog niet echt. Dus ik heb op dat moment onze ouders gebeld en het verteld. Dus kwamen ze nog een keer langs op mijn verjaardag.

 

Hoe verliep je eerste zwangerschap?
Mijn eerste zwangerschap verliep super. Ik voelde me super goed alleen had ik de eerste 10 weken erg veel last van overgeven en als ik ging koken moest ik steeds kokhalzen. Voor de rest was ik zo fit als een hoentje en ben ik met 34 week met verlof gegaan. Ik kon nog wel langer door maar door mijn zware werk is daar de regeling dat je niet langer door mag werken voor je eigen gezondheid en het van je kindje.

​​

 

 

 

Wat vond je het leukste aan zwanger zijn?
Dat mijn zoontje begon te trappen en te bewegen in mijn buik. Daar genoot ik zo van. Ook vond ik het mooi hoe ik groeide. Ik groeide helemaal naar voren en had echt een super mooie buik.

 

Wat vond je het stomste aan zwanger zijn?
Het overal om huilen. Ik kon om de domste dingen huilen. Heel vervelend want zelf had ik dat niet onder controle. En mijn man snapte er niks van en begon altijd te lachen…. Dus na mijn huilbuien wat om niks ging lachte ik daarna weer met hem mee….

 

 

Wist je het geslacht van je kindje?
Jaaa, ik was zo nieuwsgierig. Ik kan echt niet 40 weken wachten tot ik weet wat het word. We wisten bij de 12 week echo al wat het werd maar mochten het niet met zekerheid vasthouden. Bij de 16 week echo weer het geslacht te horen gekregen en toen was het definitief…. Het werd een jongetje! Ik was helemaal in de wolken en dit was het eerste kleinkind en achterkleinkind dat een jongetje werd…

 

Hoe keek je tegen de bevalling aan?
Ik was heel rustig. Tuurlijk was er wel spanning. Maar dat was gezonde spanning. Ik hoopte dat het natuurlijk snel voorbij was zodat ik hem lekker kon vasthouden maar ik heb nooit echt iets gehoopt. Alleen maar dat hij gezond op de wereld kwam…

 

Hoe begon je bevalling?
De bevalling begon al vroeg tegen half 6. Ik werd wakker van een weeïg gevoel dat om de 5 minuten kwam. Ik dacht yes….. het gaat gebeuren. Dus gelijk de verloskundige opgebeld. En moest rustig even proberen te douchen en kijken of het zou afzakken…. nou dat kon ik vergeten. 2 minuten onder de douche en toen ben ik er gauw weer uit gekomen en heb gelijk weer gebeld. Het was echt geen doen en de weeën kwamen sneller. Dus langzamerhand mocht ik komen. Ik gauw mijn man wakker gemaakt dat het tijd werd. Natuurlijk ging hij eerst even koffie drinken (vond het totaal niet erg, was zelf erg rustig en kalm en hij gelukkig ook) en ik redde me prima. Daarna snel naar het ziekenhuis gegaan.

Ik heb echt een super bevalling gehad. Natuurlijk was het een lange rit. Ze hebben in het ziekenhuis mijn vliezen gebroken om 8 uur… daarna gingen de weeën erg vlot. Alleen bleef ik zitten op 8 cm ontsluiting op het laatst. Dat was echt verschrikkelijk. Ik leefde zo in mijn eigen wereldje dat ik bijna niks heb meegekregen. Ze vroegen me een paar keer of ik pijnstilling wou en heb nee gezegd. Ik dacht bij mezelf; dit oergevoel moet ik hebben en kostte wat het kost wou ik geen pijnstilling. Het enige nadeel was dat wanneer ik eindelijk mocht persen hij met zijn schouder vastzat achter mijn schaambeen. Gelukkig hebben ze hem weten te draaien waardoor hij eruit kwam zonder zijn schouder uit de kom of gebroken.

​​

 

Neil is geboren om 19.00 uur , was 47 cm en woog 3630 gram. Hij is geboren in het scheper ziekenhuis in Emmen. Op 10 maart 2014.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *