‘Mama kijkt terug’ door mijn eigen moeder

Vanaf vandaag begint mijn maandelijkse rubriek “mama kijkt terug”. Ik vraag moeders met volwassen kinderen om terug te kijken op hun opvoeding. Ik wil alles weten. Welke leeftijd vond je lastig, waar maakte jij je zorgen om en wat zou je anders doen. Vandaag mijn eigen moeder Annette. Benieuwd hoe ze terug kijkt?

 

Mama kijkt terug

 

Ik ben Annette Steenhuis. Ik ben 55 jaar. Ik ben getrouwd met Jos en samen hebben we 3 kinderen.
De oudste Elke is 28 jaar , getrouwd met Jan en zij hebben een zoontje van 2: Gijs De tweede is Joost van 24 jaar en hij woont samen met Tessa.
De jongste is Kas van 15. Hij woont thuis en gaat het examenjaar in van de MAVO.
Ik ben leerkracht en werk op een basisschool in een combinatiegroep 2/3. Dat doe ik dit jaar voor het eerst. Hiervoor heb ik jaren kleutergroepen gehad en 2 jaar groep 3. Deze groepen combineren lijkt me een mooie uitdaging waar ik heel veel zin in heb. Ik hoop dat dit zowel voor de kinderen van groep 3 als ook voor groep 2 voordelen op gaat leveren.

Hoe vond je het om mama te zijn?
Mama zijn is iets wat ik als kind al graag wilde. Kinderen vond ik altijd prachtig. Ik was ook een echt poppenmeisje. Ik was ook erg blij toen ik zwanger werd.

 

Wat vond jij als mama altijd leuke momenten?
De onbevangenheid van kinderen. Het spontane. Het ongedwongene. Het blij zijn met alles wat er is. De verwondering over van alles. Zo mooi om te zien.

Welke leeftijd vond je het uitdagendst en waarom?
Bij de opvoeding van de oudste kom je vele uitdagingen tegen. Niet alleen voor het kind , maar ook voor de ouders is alles nieuw. Voor het eerst naar het ziekenhuis, peuterspeelzaal, school enz. enz. Eigenlijk zijn er daardoor veel uitdagingen die bij de tweede en derde al veel gewoner en gemakkelijker worden.

Wat vond je lastig in de opvoeding?
Wat ik erg lastig vond was dat de kinderen in de pubertijd allerlei regels onzin vonden. Alle regels wilden bespreken. En al jouw adviezen in de wind slaan. Ze maken zich los van je ….
Hmmm…. Niet echt mijn ding.

 

Wat zijn dingen waar jij je echt zorgen om hebt gemaakt?
Over van alles en nog wat… Ik ben/was echt een bezorgde moeder.
Vriendjes/ Vriendinnetjes.
Ziek zijn.
Te koud , te warm.
Gezond eten.
Te veel te weinig sporten.
Je kan het zo gek niet bedenken. En nu nog…Ook al zijn ze volwassen. Ik blijf met zorgen maken..
Redden ze het wel? Financieel of in de relatie? Hebben ze het niet veel te druk?
Het blijven je kinderen.

Wat zou je nu anders doen in de opvoeding als je het over mocht doen?
Me absoluut minder zorgen maken en meer vertrouwen hebben.
Als ik zie hoe ze terecht zijn gekomen. Dan denk ik :”Waar heb ik me toch druk over gemaakt”?
Het gaat echt prima en ze kunnen goed voor zichzelf zorgen. Ik ben er supertrots op.

Wat is een groot verschil tussen nu en vroeger in kinderen en opvoeding?
Mijn dochter Elke voedt nu haar zoontje op. Maar eigenlijk herken ik zo veel….Het opvoeden is nog niet zo veel veranderd.
Een groot verschil is wel dat er rondom de kinderen en volwassenen heen veel meer beeldscherm is.
Bij onze kinderen konden we toch nog gemakkelijker de schermen weghouden. Computers en mobiele telefoon waren toch veel minder aanwezig.

 

Waar kon jij je als jonge moeder druk om maken waar je nu heel anders over denkt?
Ik heb mezelf gezien als jonge moeder en ook als een meer ervaren moeder. Onze zoon Kas is 13 jaar jonger dan de oudste. Ik heb gemerkt dat ik een stuk milder ben geworden. Een stuk gemakkelijker. Ik heb meer vertrouwen. Denk vaker : “het komt wel goed”. Waar ik vroeger best streng was in bijv. op tijd thuis komen, merk ik dat ik nu niet kijk op 5 minuten… (Ik moet wel uitkijken nu, Ik moet nog 1 door de pubertijd loodsen).

Wat zou jij jonge moeders willen meegeven?
Heb vertrouwen in je kind. Maar laat duidelijk merken dat je achter hem/haar staat bij problemen.
Ik heb altijd duidelijk laten merken dat ik van mijn kinderen houd.
En ik heb ook altijd gezegd :”Wat er ook gebeurd, Je kunt altijd bij ons terecht. En we zullen je helpen waar we kunnen”.

Ook meedoen met deze rubriek? Stuur me een berichtje 🙂

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *